พ.ศ. 2505 ศาลฎีกา
คดีที่จำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา แม้จะไต่สวนได้ความว่าจำเลยเป็นคนยากจน แต่เมื่อจำเลยไม่ได้แสดงว่าคดีของจำเลยมีเหตุอันควรฎีกาแล้ว จึงยังไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้ฎีกาอนาถา
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 285/2505นางบุญมี แก้วหิน (หม้ายโจทก์เด็กหญิงใหม่ แก้วหินฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156คดีที่จำเลยยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา แม้จะไต่สวนได้ความว่าจำเลยเป็นคนยากจน แต่เมื่อจำเลยไม่ได้แสดงว่าคดีของจำเลยมีเหตุอันควรฎีกาแล้ว จึงยังไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้ฎีกาอนาถา
การที่จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยยื่นคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 156 ซึ่งนำมาใช้บังคับในคดีผู้บริโภคโดยอนุโลมตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 7 ค่าธรรมเนียมศาลตามบทบัญญัติ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 861/2561จำเลยต้องยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 แต่จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ 2 ครั้ง ครั้งละ 30 วัน ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางอนุญาตให้ยื่นได้ภายในวันที่…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5487/2553ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ถึงที่สุดแล้วตาม ป.วิ.พ.…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6099/2550ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยอุทธรณ์อย่างคนอนาถา จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากจำเลยติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำร…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5504/2550ตามบทบัญญัติ ป.วิ.พ. มาตรา 156 วรรคท้าย เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้ว จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ได้ภายในกำหน…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
