เนื้อความคำพิพากษา
สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า นายซิลวิโย ดูระซีซื้อเหล็กจากโจทราคา ๘๐,๕๐๐ บาท ชำระแล้ว ๔๐,๐๐๐ บาท นายซิลวิโยลงชื่อไนเอกสารสั่งซื้อไนถานะเปนผู้จัดการบริสัทจำเลย โดยนายซิลวิโยสั่งซื้อไนถานะเปนผู้จัดการบริสัทจำเลย ส่วนการตั้งผู้จัดการจะกะทำถูกต้องหรือไม่โต้เถียงกันจึงไม่เปนประเด็นต้องวินิฉัย ข้อบังคับของบริษัทข้อ ๔๔ มีความว่า หนังสือสำคันตราสารได ๆ ที่ทำขึ้นไนนามของบริสัทต้องลงลายมือชื่อกัมการสองนายเปนหย่างน้อยนั้น สาลดีกาเห็นว่าหมายถึงฉเพาะการกะทำของกัมการ ไม่หมายถึงผู้จัดการซึ่งได้รับมอบอำนาดอีกต่อหนึ่ง ตามข้อ ๔๒ มีว่ากัมการอาดมอบอำนาดจัดการหย่างไดหย่างหนึ่งของตนไห้กัมการคนไดเปนกัมการขัดการก็ได้ ไนการไช้อำนาดเช่นนี้ต้องทำตามคำสั่งหรือข้อบังคับซึ่งกัมการกำหนดไห้ทุกหย่าง ข้อ ๔๓ มีว่าคนะกัมการอาดตั้งกัมการหรือบุคคลหนึ่งบุคคลไดเปนผู้แทนและกะทำการไนนามและเพื่อบริสัทก็ได้ ดังนี้ จึงเห็นว่าข้อบังคับข้อ ๔๔ นำมาไช้แก่กรนีที่ผู้จัดการเปนผู้ทำไม่ได้ จึงพิพากสากลับสาลล่าง ไห้โจทชนะคดี
