คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๒ ฐานยอมให้ผู้ยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้าเล่นการพะนันไพ่โป๊กเกอร์ จำเลยจัดให้มีขึ้น
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยทั้ง ๒ คน ตาม พ. ร. บ. การพะนัน พ. ศ. ๒๔๗๘ ม. ๗ และ ๑๒ นายน้อยจำเลยผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ปรากฎตามหนังสือของกรมอัยยการอำเภอท่าตะเภาถึงพนักงานอัยยการว่า พนักงานอัยยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องจำเลยแล้ว แต่กรมการอำเภอท่าตะเภาได้สอบสวนเพิ่มเติมเห็นควรฟ้องจำเลยได้ ตาม ม. ๑๔๗ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาอัยยการจึงฟ้องจำเลยเป็นคดีเรื่องนี้ เห็นว่าตาม ม. ๑๔๗ นั้นโจทก์จะต้องได้หลักฐานใหม่อันสำคัญจนถึงกับจะทำให้ศาลลงโทษผู้ต้องหาได้ โจทก์จึงจะฟ้องคดีได้ แต่เมื่อเรื่องนี้จำเลยได้คัดค้านมาแต่ต้นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องตาม ม. ๑๔๗ จึงเป็นหน้าที่โจทก์ต้องสืบแสดงว่าโจทก์มีหลักฐานใหม่อันสำคัญที่จะทำให้โจทก์มีอำนาจฟ้อได้ แต่เมื่อโจทก์สืบแสดงไม่ได้จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งเรื่องนี้แม้นายน้อยจะฎีกามาแต่ผู้เดียว ศาลฎีกาก็มีอำนาจพิพากษาไปถึงนายสินจำเลยที่มิได้ฎีกาขึ้นมาได้ ตาม ม . ๒๑๓
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป
