พ.ศ. 2490 ศาลฎีกา
ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าคนอ้าง ม. 249 เมื่อได้ความว่าจำเลยสมคบกันฆ่าเขา แม้โจทก์ไม่ได้อ้าง ม. 63 ศาลก็ลงโทษฐานเป็นตัวการฆ่าคนตาย ม. 249 ได้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าคนและทำร้ายร่างกาย อ้าง ม. ๒๔๙, ๒๕๖ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยสมคบกันไปทำร้ายเขาจริงดังฟ้อง โดยจำเลยคน ๑ ลงมือทำร้ายเขาถึงความตาย จำเลยอีกคน ๑ ทำร้ายพวกผู้ตายอีกคน ๑ บาดเจ็บสาหัส จึงลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมา ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ไม่ได้อ้าง ม. ๖๓ มาด้วย
ศาลฎีกาเห็นว่าลงโทษจำเลยฐานสมคบกันกระทำผิดได้ เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องชัดเจนแล้ว
จึงพิพากษายืน
ฟ้องบรรยายว่าจำเลยทำผิดในวันใดวันหนึ่งแน่นอน จำเลยให้การปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ ครั้นเมื่อสืบพยานโจทก์หมดแล้ว โจทก์ขอแก้ฟ้องเป็นว่า เมื่อระหว่างวันหนึ่งถึงอีกวันหนึ่ง วันเวลาใดไม่ปรากฎชัดจำเลยได้กร…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2145/2499ฟ้องว่าจำเลยยิง ก.ตายโดยเจตนา ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเจตนายิง ข. แต่พลาดไปถูก ก. ตายเช่นนี้ ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ถ้าโจทก์ประสงค์จะให้ศาลลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.44 ก็ต้องบรรยายลงไว้ในฟ้องให…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1401/2498จำเลยได้ไปกับพวกอีกคนหนึ่ง แล้วพวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย จำเลยกับพวกก็พากันวิ่งหนีไปด้วยกัน จำเลยเป็นคนมีสาเหตุกับผู้ตายมาก่อน ก่อนเกิดเหตุพวกจำเลยคนนั้นก็นั่งคุยอยู่ที่เรือนจำเลย จำเลยย่อมมีความผิดฐ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2498ให้ศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานทั้งปวงอย่าพิพากษาลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำผิดนั้นโจทก์มีพยานแวดล้อมว่า "ก่อนเกิดเหตุครึ่งเดือนผู้ตายชกนายใบจำเลยเรื่องแ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1213/2496โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ และว่าในการปล้นจำเลยได้ใช้สาตราวุธตีและแทงผู้เสียหายคนหนึ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย จนผู้เสียหายคนนั้นตาย และตีและแทงทำร้ายผู้เสียหายอีกคนหนึ่งถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลั…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
