เนื้อความคำพิพากษา
คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดชดใช้เงินตามสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีและบังคับจำนองจำเลยทั้งสองให้การต่อสู้คดีศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์วันที่ 22 สิงหาคม 2540เวลา 9 นาฬิกา เมื่อถึงวันนัดศาลชั้นต้นรอจนถึงเวลา 10.30 นาฬิกา จึงมีคำสั่งว่าโจทก์ทราบนัดโดยชอบแล้วไม่มาศาล ถือว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาให้จำหน่ายคดีโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์มาถึงศาลเวลา 10.40 นาฬิกาเนื่องจากวิงเวียนศีรษะต้องจอดรถอาเจียนข้างทาง ขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ให้จำหน่ายคดีและนัดสืบพยานโจทก์ต่อไปศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ไม่มีเหตุที่จะเพิกถอน ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์ คืนค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์ทั้งหมดแก่โจทก์
ค่าทนายความให้เป็นพับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ทนายโจทก์อ้างว่ามีอาการป่วยวิงเวียนศีรษะต้องจอดรถอาเจียนข้างถนนจึงทำให้มาถึงศาลช้าไปนั้น โจทก์ก็รับว่ามาศาลหลังเวลานัดสืบพยานโจทก์ประมาณ 1 ชั่วโมง 40 นาที และภายหลังศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีไปแล้ว 10 นาที ถือว่าโจทก์และทนายโจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดนัด จึงเป็นกรณีโจทก์ขาดนัดพิจารณา ซึ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 วรรคหนึ่งบัญญัติบังคับให้ศาลสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความจึงเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีเหตุที่จะเพิกถอนคำสั่งศาลชั้นต้นตามคำร้องของโจทก์อนึ่ง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์และให้คืนค่าธรรมเนียมศาลในชั้นอุทธรณ์แก่โจทก์ทั้งหมดนั้น
ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ที่คัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ให้จำหน่ายคดีของโจทก์โดยวินิจฉัยว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาและศาลจำหน่ายคดีต้องห้ามมิให้โจทก์อุทธรณ์หรือมีคำขอให้พิจารณาคดีใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 แล้วดังนี้ การที่ศาลอุทธรณ์ยกอุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นการไม่ชอบพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาให้เป็นพับ
