คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2492 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจใช้ขวานเป็นศาสตราวุธ ฟันทำร้ายร่างกายนายอ้าย ชัยชมภูและนายคำ วงษ์จา ถูกที่บริเวณศีรษะด้านหน้า มีบาดแผลถึงบาดเจ็บโลหิตไหลจนขวานหักหลุดจากด้ามไม้ แล้วจำเลยได้ใช้ด้ามขวานตีทำร้ายร่างกายนายคำ วงษ์จา ถูกที่บริเวณแก้มขวา และศีรษะด้านบนท้ายทอยซ้ำบวมและใช้ด้ามขวานตีทำร้ายร่างกายนายยา ปะละราชถูกที่แขนซ้ายซ้ำบวม รักษา 10 วันหาย ดังปรากฏรายงานบาดแผลตามรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์รวม 2 ฉบับท้ายฟ้องเหตุเกิด ตำบลป่าตัน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254ชั้นแรกจำเลยยื่นคำให้การปฏิเสธความผิด ครั้นศาลอ่านคำฟ้องและรายงานชันสูตรท้ายฟ้องให้ฟัง
จำเลยกลับขอรับสารภาพตามฟ้องโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ตามรายงานชันสูตรทั้งสองฉบับ ปรากฏว่าซ้ำบวม ไม่ได้บอกว่าแตก จึงผิดเพียงลหุโทษตามมาตรา 338(3) ให้ปรับ 100 บาท ลดฐานรับสารภาพให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา 59 คงปรับ 50 บาท ของกลางคืนเจ้าของโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ลักษณะของบาดแผลผู้เสียหายในคดีนี้ประกอบกับคำฟ้อง ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าความผิดของจำเลยเข้ามาตรา 254 จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254ให้จำคุก 4 เดือน ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง ตามมาตรา 59 คงจำคุก 2 เดือนนอกจากที่แก้ยืนตามจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาตรวจปรึกษาแล้ว
ปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องว่า นายคำ วงษ์จา มีบาดแผล 3 แผล คือ (1) ที่ศีรษะด้านหน้า กว้าง 1/2 ซ.ม. ยาว 3 ซ.ม. ลึก 1/2 ซ.ม. (2) โหนกแก้มขวากว้าง 2 ซ.ม. ยาว 2 ซ.ม. (3) ศีรษะด้านบนท้ายทอย กว้าง 2 ซ.ม. ยาว 2 ซ.ม. ฐานแผลทั้ง 3 แผล ซ้ำบวม ผู้ชันสูตรพิเคราะห์เห็นว่าเป็นบาดแผลถูกของแข็งรักษาจะหายภายใน 7 วัน นายอ้าย ชัยชมภู มีบาดแผลแห่งเดียว คือที่ศีรษะด้านหน้า กว้าง 1 ซ.ม. ยาว 5 ซ.ม.ลึก 1 ซ.ม. จดกระโหลกศีรษะ ฐานแผลซ้ำบวม ผู้ชันสูตรพิเคราะห์เห็นว่าเป็นบาดแผลถูกของมีคม รักษาจะหายภายใน 20 วันเมื่อพิเคราะห์ตามคำฟ้อง ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพโดยไม่มีข้อโต้แย้งประกอบกับลักษณะบาดแผลของผู้เสียหายดังกล่าวและโดยเฉพาะบาดแผลของนายอ้าย ซึ่งลึกจดกระโหลกศีรษะ รักษาถึง 20 วัน ฟังได้ว่าเป็นบาดเจ็บตามกฎหมาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชี้ขาดมาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
