คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่า พยานเบิกความถึงวันเกิดเหตุต่างกับฟ้อง จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ส่งคำให้การชั้นสอบสวนพยานโจทก์ทุกคนต่อศาล คำให้การชั้นสอบสวนลงวันที่ 27, 28, 29 มิถุนายน ทั้งนี้ ไม่น่าเชื่อว่าพนักงานสอบสวนจะเขียนวันผิดไปตั้ง 14-15 วันศาลอุทธรณ์เชื่อว่าพยานโจทก์เบิกความอ้างข้างแรมผิด เป็นข้างขึ้นไม่ควรวินิจฉัยตามความเข้าใจผิดของพยานอันผิดกับความจริงไปจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้สืบพยานแล้วพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อพยานโจทก์ทุกคนเบิกความว่า การกระทำผิดรายนี้ เกิดขึ้นเมื่อระหว่างวันที่ 11, 12 มิถุนายน โจทก์ก็ไม่มีพยานหลักฐานอันใดที่จะแสดงว่า จำเลยได้กระทำผิดในระหว่างวันที่ 26, 27 มิถุนายน ดังฟ้องโจทก์ คำให้การชั้นสอบสวน จะรับฟังได้แต่เพียงเป็นพยานประกอบคำเบิกความของพยานในศาล ศาลจะไม่ฟังพยานโจทก์ ที่เบิกความต่อศาลกลับไปเอาคำพยานชั้นสอบสวนมาฟังลงโทษจำเลยนั้นหาได้ไม่จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
