พ.ศ. 2482 ศาลฎีกา
ชั้นไต่สวนมูลฟ้องในคดีหมิ่นประมาท ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาใส่ความหมิ่นประมาทโจกท์ได้
คดีศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าจำเลยหมิ่นประมาท
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่โจทก์ฎีกาว่าชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ศาลไม่มีหน้าที่ก้าวล่วงไปวินิจฉัยว่าจำเลยเจตนาหมิ่นประมาทโจทก์นั้น เห็นว่าตามกฎหมายที่โจทก์อ้างว่าจำเลยใส่ความหมิ่นประมาท จำเลยต้องจงใจใส่ความ จึงเป็นหน้าที่ศาลจะต้องวินิจฉัยในชั้นไต่สวนได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์
ฟ้องโจทก์ทั้งสองเดิมบรรยายว่า จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกกระทำผิดหน้าที่ด้วยการเบิกถอนเงิน จากบัญชีเงินฝากที่เปิดไว้ในนามผู้จัดการมรดกเพียงรายการเดียว 2,000,000 บาท โอนเข้าบัญชีเงินฝากส่วนตัวของจำเลยโดยท…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4533/2565แม้การร่วมกันเป็นธุระจัดหา ล่อไป พาไปหรือชักพาผู้เสียหายทั้งสองไปเพื่อการอนาจาร หรือเพื่อให้กระทำการค้าประเวณี รวมทั้งการร่วมกันชักจูง ส่งเสริม หรือยินยอมให้เด็กประพฤติตนไม่สมควรหรือน่าจะทำให้เด็กมีคว…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1377/2563เมื่อข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบมามีน้ำหนักให้รับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า จำเลยเป็นผู้ชักชวนผู้เสียหายที่ 1 ให้ไปมีเพศสัมพันธ์กับ ส. พฤติการณ์ของจำเลยที่ชักชวนผู้เสียหายที่ 1 นับตั้งแต่ครั้งแรกในคืนที…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8824/2561บทนิยาม "แสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ" ตามมาตรา 4 (เดิม) แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.2551 ที่ใช้บังคับในขณะเกิดเหตุ หมายความว่า การแสวงหาประโยชน์จากการค้าประเวณี การผลิตหรือเผยแพร่วัตถุหรื…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2561จำเลยที่ 1 กับพวก กระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 282 พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี พ.ศ.2539 มาตรา 9 พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.2551 มาตรา 6, 52 ประกอบ ป.อ. มาตรา 83 เมื่อผู้เสียหายทั…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
