คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยจุดประทัดใกล้ศาลาโรงธรรมซึ่งมุงด้วยจาก เจ้าพนักงานได้ห้ามปรามจำเลย โดยเกรงว่าจะเกิดเพลิงไหม้ จำเลยได้ด่าเจ้าพนักงานต่อหน้าแล้วจุดประทัดทั้งตับโยนเข้าไปที่ตัวเจ้าพนักงานเป็นเหตุให้โสรงไหมที่เจ้าพนักงานยุ่งไหม้เสียหาย ๔ รู
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๑๖,๓๒๔
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการจุดประทัดโยนไปที่ตัวนั้นจะว่าเจตนาให้เสื้อผ้าไหมด้วยไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยมาตรา ๑๑๖ สถานเดียว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยจุดประทัดทั้งตับโยนไปที่ตัวเจ้าพนักงานนั้น อาจเห็นผลได้ว่าไฟจะต้องไหม้เสื้อผ้า เมื่อจำเลยได้ดยนเข้าไปที่ตัวเจ้าพนักงานก็แสดงอยู่แล้วว่าจำเลยได้ตั้งใจและอาจเห็นผลแห่งการกระทำของจำเลยได้ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๔๓(๒) จำเลยก็ต้องมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามมาตรา ๓๒๔
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
