คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยานายพอนผู้วายชนม์ มีสิทธิแบ่งทรัพย์สินบริคณห์และรับมรดกนายพอน จำเลยกับพวกสมคบกันปลอมและใช้เอกสารสิทธิ คือ หนังสือสัญญาวางเงินมัดจำหรือสัญญาซื้อขายที่ดินปลอมเพื่อฉ้อโกงทรัพย์มรดก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๖๔, ๒๖๕, ๒๖๘, ๘๓ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มิใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๕ ฟ้องไม่เป็นความผิดตามบทมาตราที่อ้าง ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง แต่ฟ้องเคลือบคลุม ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘(๕) ยกฟ้องตามมาตรา ๑๖๑ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้รับฟ้องไว้พิจารณา ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว ตามฟ้องข้อ ๒ ของโจทก์กล่าวว่า นายโต๊ะ จานศิลา ปลอมหนังสือสัญญาซื้อขายและวางเงินมัดจำซึ่งเป็นหนังสืออยู่ในสำนวนคดีแพ่ง เลขแดงที่ ๑๔๓/๒๕๐๕ ฟ้องข้อ ๓ วรรคต้น กล่าวว่า หลังจากนายพอน จานศิลา วายชนม์แล้วนายโต๊ะได้นำหนังสือดังกล่าวในฟ้องข้อ ๒ มาฟ้องต่อศาล มีข้อความสำคัญว่า นายโต๊ะได้ซื้อที่ดินของนายพอนโฉนดที่ ๕๘๓๖ โดยชำระเงินให้นายพอนบ้าง นายกอนรับไปแทนบ้าง ชำระค่าที่ดินครบถ้วนแล้ว ให้นายกอนไปโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้ เห็นว่า ตามฟ้องข้อ ๓ นี้ เป็นแต่กล่าวอ้างว่านายโต๊ะนำหนังสือดังกล่าวในฟ้องข้อ ๒ มาฟ้อง แต่ในการนำมาฟ้อง นายโต๊ะจะกล่าวถึงหนังสือนั้นมาในฟ้องหรือไม่
ไม่ปรากฏ เพราะโจทก์กล่าวข้อความถึงคำฟ้องของนายโต๊ะมานั้น ไม่ได้กล่าวถึงหนังสือตามฟ้องข้อ ๒ เลย ส่วนข้อความในวรรค ๒ ของฟ้องข้อ ๓ มีใจความว่า จำเลยนี้ให้การรับในคดีที่นายโต๊ะฟ้องนั้น นายพอนได้ทำหนังสือสัญญาซื้อขายที่ดินโฉนดที่ ๕๘๓๖ ให้แก่นายโต๊ะเป็นความจริง และนายโต๊ะชำระราคาที่ดินครบถ้วนแล้ว โดยนายพอนรับเองบ้าง นายกอนรับแทนบ้าง ไม่คัดค้านการโอนที่ดินของโจทก์ จึงเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยดังกล่าว ไม่มีข้อความอันแสดงว่าจำเลยได้สมคบหรือร่วมมือกับนายโต๊ะในการปลอมเอกสารหรือใช้เอกสารปลอม ฟ้องตอนอื่น ๆ ก็ไม่ได้กล่าวข้อเท็จจริงอันแสดงว่าจำเลยสมคบหรือร่วมมือกับนายโต๊ะในการปลอมเอกสารหรือใช้เอกสารปลอม ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
