เนื้อความคำพิพากษา
เดิมโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยที่ ๑ กับพวก ในระหว่างพิจารณาโจทก์ยื่นคำร้องร้องขอให้อายัตเงินที่โจทก์วางศาลเพื่อชำระให้จำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ยกคำร้องของโจทก์ ศาลฏีกาตัดสินว่าถ้าหากได้ปล่อยเงินที่โจทก์ขออายัติให้จำเลยที่ ๑ ไป จำเลยที่ ๑ คงไม่มีเงินชำระค่าเสียหายให้โจทก์ถ้าโจทก์ชนะคดีเพราะจำเลยที่ ๑ มีหนี้สินมากราย นอกจากเงินที่โจทก์วางศาลไว้แล้วจำเลยที่ ๑ มีทรัพย์ราคาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่โจทก์ยื่นคำร้องขออายัติไม่ถูกคดี
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาว่าถ้าโจทก์ยื่นคำร้องขออายัติเงินในสำนวนคดีดำที่ ๒/๒๔๘๐ และ โจทก์วางเงินประกัน ๕๐๐๐ บาทก็ให้ศาลชั้นต้นอายัติเงินตามคำร้องของโจทก์ไว้จนกว่าคดีดำที่ ๒/๒๔๘๐ และ ๓๓/๒๔๘๐ จะถึงที่สุด
