คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องกล่าวว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาฐานทำร้ายร่างกายมีกำหนดโทษจำคุก ๒ เดือนหาเข็ดหลาบไม่ ขอให้เพิ่มโทษนายสาราอีกโสดหนึ่งด้วย ซึ่งนายสารารับเป็นจริงตามนั้น ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องแต่ไม่เพิ่มโทษนายสาราเพราะโจทก์มิได้อ้างบทกฎหมายที่ให้ เพิ่มโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้เพิ่มโทษนายสาราจำเลยเพราะแม้โจทก์จะไม่อ้างบทกฎหมายเรื่องเพิ่มโทษมาด้วยแต่โจทก์ได้ขอให้เพิ่มโดยกล่าวมาในฟ้องแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๙
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้ได้มีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๘๔๐/๒๔๘๖ ได้วินิฉัยไว้แล้วว่าฟ้องต้องอ้างมาตราที่อ้างว่าจำเลยทำผิด เรื่องไม่เข็ดหลาบหาใช่ความผิดไม่ เป็นเรื่องให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำผิดให้หนักขึ้นเท่ากัน และตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๙ เมื่อโจทก์ประสงค์ให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบก็ให้กล่าวมาในฟ้องเมื่อโจทก์กล่าวมาในฟ้องด้วยแล้ว จึงเพิ่มโทษจำเลยได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
