คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้อง
จำเลยให้การรับสารภาพ ฟังได้ความว่า จำเลยได้ยักย้ายข้าวเปลือกจากสถานที่เก็บในเวลากลางคืน โดยฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการที่ตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ.การค้าข้าว ๒๔๘๙ เรื่องห้ามยักย้ายข้าวในเวลากลางคืน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง และริบข้าวของกลาง แต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นาหนึ่ง มีความเห็นแย้งว่า ไม่ควรริบข้าว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องระบุว่า จำเลยเป็นผู้ค้าข้าว ข้อนี้ปรากฏว่า จำเลยทำฝ่าฝืนประกาศเจ้าพนักงาน เป็นความผิดแล้ว ฟ้องไม่จำต้องระบุว่า จำเลยเป็นผู้ค้าข้าว
จำเลยฎีกาเป็นข้อที่ ๒ ว่า ประกาศเจ้าพนักงานมิได้อยู่ในข้อบังคับ ๖ ประการ ของมาตรา ๘ พ.ร.บ.การค้าข้าว ข้อนี้ปรากฏว่า ประกาศของเจ้าพนักงานอยู่ในข้อบังคับที่กล่าวนั้น
จำเลยฎีกาเป็นข้อที่ ๓ ว่า การริบข้าวริบได้ฉะเพาะความผิดตามมาตรา ๒๑ เท่านั้น ข้อนี้ก็เห็นว่า ความผิดเช่นคดีนี้ก็ริบข้าวของกลางได้โดยอาศัยมาตรา ๒๑ ทิว เพราะมาตรา ๒๑ ทวิ มีข้อความซึ่งมุ่งให้ริบข้าวของกลาง ที่เกี่ยวกับความผิดในมาตราอื่น ๆ ด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
