เนื้อความคำพิพากษา
โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย บังอาจ พา อาวุธ มีด ปลายแหลม 1 เล่ม ไป ในเมือง หมู่บ้าน อัน เป็น ทาง สาธารณะ โดย ไม่ มี เหตุ สมควร และ จำเลยกับ พวก ที่ หลบหนี อีก 2 คน มี อาวุธ มีด ดังกล่าว กับ ปืนพก 1กระบอก เป็น อาวุธ ติดตัว ไป ปล้นทรัพย์ รถจักรยานยนต์ โดย ใน การปล้นทรัพย์ นี้ จำเลย กับ พวก ได้ ร่วมกัน ใช้ รถ จักรยานยนต์ เป็นพาหนะ เพื่อ สะดวก ใน การ กระทำ ผิด และ เพื่อ ให้ พ้นจาก การ จับกุม ขอ ให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรี, 371, 91,83 ประกาศ ของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลง วันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 14, 15 พระราชบัญญัติ แก้ไข เพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 และ ให้
จำเลย คืน หรือ ใช้ ราคา รถ จักรยานยนต์ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา340 วรรค 2, 371 วาง โทษ ฐาน ปล้นทรัพย์ จำคุก 15 ปี ฐาน พา อาวุธมีด ไป ใน เมือง ปรับ 90 บาท คำ รับสารภาพ ของ จำเลย ชั้น สอบสวนเป็น ประโยชน์ แก่ การ พิจารณา ลดโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78ให้ 1 ใน 3 คง จำคุก 10 ปี ปรับ 60 บาท ไม่ ชำระ ค่าปรับ ให้ บังคับตาม มาตรา 29,30 ให้ จำเลย คืน หรือ ใช้ ราคา รถ จักรยานยนต์ 28,000บาท แก่ ผู้เสียหาย โจทก์ และ จำเลย อุทธรณ์ ศาล อุทธรณ์ พิพากษากลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา ฟัง ข้อเท็จจริง ว่า จำเลย เป็น คนร้าย ปัญหา มี ว่า การที่ พวก ของ
จำเลย คือ คนร้าย อีก 2 คน กระทำ ผิด โดย ใช้ รถจักรยานยนต์ เป็น พาหนะ แต่ จำเลย มิได้ ใช้ ยานพาหนะ ใน การ กระทำ ผิด จำเลย จะ ต้อง ร่วม รับผิด ฐาน ปล้นทรัพย์ โดย ใช้ ยานพาหนะ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี ด้วย หรือไม่ พิเคราะห์ แล้ว เห็นว่ามาตรา 340 ตรี เป็น บท ลงโทษ ผู้ กระทำ ความผิด ตาม มาตรา 339,339ทวิ, 340 หรือ 340 ทวิ หนัก ขึ้น จึง ต้อง ตีความ โดย เคร่งครัดคือ หมายความ เฉพาะตัว ผู้ กระทำ ตาม ที่ ระบุ ไว้ ใน มาตรา 340 ตรีเท่านั้น สำหรับ จำเลย นี้ ข้อเท็จจริง ปรากฏ ว่า จำเลย ไม่ ได้ ใช้ยานพาหนะ ใน การ กระทำ ความผิด จำเลย จึง ไม่ มี ความผิด ตาม มาตรา340 ตรี คง มี ความผิด ตาม มาตรา 340 วรรคสอง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ บังคับคดี และ ลงโทษ จำเลย ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น.
