คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำ แต่โจทก์ไม่ได้ทำประโยชน์ในที่ดินรายพิพาทพ้น ๒ ปี ที่พิพาทเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ได้ออกใบเหยียบย่ำให้จำเลย โจทก์จึงฟ้องขอห้ามจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ใบเหยียบย่ำของจำเลยเป็นโมฆะ เพราะใบเหยียบย่ำของโจทก์ยังไม่ได้ประกาศเพิกถอน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกใบเหยียบย่ำนั้น ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิม
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
