คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขายสุรารัฐบาลโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ. ร. บ. ภาษีชั้นในแก้เพิ่มเติม พ. ศ. ๒๔๖๗ ม. ๔ และ พ.ศ. ๒๔๗๖ ม. ๘ ปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ขายสุรารัฐบาล แต่นำสุราไปยายตำบลอื่นโดยมิได้รับอนุญาต ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำพรรณาฟ้องและคำขอื้ายฟ้องเป็นเรื่องกล่าวหาและขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายสุราโดยมิได้รับอนุญาต มิได้กล่าหาในฐานขายสุรานอกสถานที่ที่ ได้รับใว้พิจารณาเพื่อลงโทษจำเลยฐานขายสุรานอกสถานที่ที่ได้รับอนุญาตนั้นได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
