คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมฟังว่าผู้ถูกจำเลยทำร้ายต้องรักษาหนทุกขเวทนาเกินกว่า ๒๐ วัน จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๕๖ ให้จำคุก ๓ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลของผู้ถูกทำร้ายฟังไม่ได้ว่าทนทุกขเวทนาเกินว่า ๒๐ วัน จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๕๔ ให้จำคุก ๑ ปี แต่ให้รอการลงอาชญา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์เถียงว่าผู้ถูกทำร้ายนอนเจ็บป่วยเกินว่า ๒๐ วันนั้น เป็นคำเถียงในข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้
