เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเปนหนี้โจทก์อยู่ ๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ยชั่งละ ๑ บาทต่อเดือน แต่จำเลยใช้ให้โจทก์แล้ว ๓๘๐ บาท โดยมีใบเสร็จรับเงินของโจทก์เปนหลักฐาน ส่วนอีก ๒๐ บาทมารดาจำเลยก็ได้ใช้ให้โจทก์แล้วก่อนที่จำเลยใช้เงิน ๓๘๐ บาทนั้น แต่จำเลยสืบไม่ได้ว่าชำระให้ต้นเงิน บัดนี้โจทก์ฟ้องเรียกต้นเงินและดอกเบี้ยจากจำเลยทั้งหมด ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ๔๐๐ บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ย ศาลอุทธรณ์สั่งว่าจำเลยใช้เงินให้โจทก์เสร็จแล้วให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยใช้เงินให้โจทก์แล้ว ๓๘๐ บาทเท่านั้น ส่วนอีก ๒๐ บาท เมื่อจำเลยสืบไม่ได้ว่าชำระให้เปนต้นเงิน ต้องฟังว่าชำระให้เปนดอกเบี้ย จึงให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์อีก ๒๐ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี
