เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ม.๒๔๙ โจทก์มีแต่ ต.ผู้เดียวเปนพะยานเบิกความว่าเห็นจำเลยถือมีดผ่านหน้าผู้ตาย ๆ เซตามจำเลยไปแล้วล้มลง ต.ได้พะยุงผู้ตายไปบ้าน ผู้ตายบอกว่าจำเลยแทง แต่คำ ต.นี้ได้มีคำภรรยาผู้ตายและ ล.เบิกความเปนพะยานลบล้างว่าไม่เห็น ต.ในขณะเกิดเหตุดังนี้ จึงฟังคำ ต.ว่าเห็นจำเลยแทงผู้ตายไม่ได้ ส่วนคำ ข.ในชั้นไต่สวนนั้นจะนำมาใช้เปนพะยานสนับสนุนคดีไม่ได้ เพราะเวลาที่ ข. ให้การในชั้นไต่สวนนั้นจำเลยไม่มีโอกาศชักค้านได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย
