คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเป็นนายทหารประจำกรมยุทธโยธาทหารบก ๆ ได้วางระเบียบว่าพ่อค้าทุกคนซึ่งยื่นซองประกวดราคาสิ่งของจักต้องส่งเงินประกันซองด้วย ๑๐๐ บาท ถ้าประมูลได้จะคืนเงินให้เมื่อทำสัญญาเสร็จ ถ้าไม่มาทำสัญญาในกำหนดจะริบ ถ้าประมูลไม่ได้จะคืนให้ จำเลยรับซองประกวดราคาและเงินประกัน ๑๐๐ บาทจากพ่อค้า ๒ รายแล้วไม่นำไปเก็บรักษาไว้ในที่ซึ่งทางราชการกำหนดไว้ ครั้นพ่อค้าทั้ง ๒ รายขอคืนเงินจำเลยกลับผัดเพี้ยน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกและละเลยมิกระทำตามข้อบังคับทหาร ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์(ศาลทหารกลาง) พิพากษาต้องกันว่าจำเลยกระทำผิดข้อบังคับทหารบกและทหารอากาศว่าด้วยการเงิน พ.ศ.๒๔๗๙ ม.๑๒ ข้อ ๑ ต้องมีความผิดตาม ม.๓๒ แห่งประมวลกฎหมายอาญาทหาร
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าเงินประกันซองนั้นไม่เป็นเงินหลวงหรือเงินเนื่องด้วยราชการ ศาลฎีกาตัดสินว่าเงินประกันซองนี้ทางราชการรับไว้เนื่องจากราชการทหารและเงินนี้อาจเป็นเงินหลวงได้ ดังปรากฎตามระเบียบของกรมยุทธโยธาว่าถ้าพ่อค้าไม่มาทำสัญญาในกำหนดทางราชการมีสิทธิริบเงินประกันนั้นเสียได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลย
