คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๐๓ เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยมีปืนเป็นอาวุธบุกรุกเข้าไปในห้องนอนของนางเอื้อน จันทนู แล้วใช้ปืนขู่เข็ญ ว่าจะให้กำลังประทุษร้ายเพื่อประโยชน์แก่การที่จะกระทำอนาจารนางเอื้อน ของให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๔,๓๖๕
จำเลยให้การปฎิเสธตลอดข้อหา ศาลขั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๕ ให้จำคุกและปรับ แต่โทษจำให้รอไว้ จำเลยอุทธรณื
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าดจทก์ฟ้องผิดวัน ขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฎัยว่า คดีนี้ โจทก์บรรยายฟ้องว่า เหตุเกิดเมื่อวันที่ ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๐๓ เวลากลางคืนหลังเที่ยง ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในการพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดในคืนเดียวกันกับคืนที่โจทก์กล่าวหาจำเลยนั่นเอง แต่เวลากระทำผิดเป็ฯเวลา ๓.๐๐ น.ของวันรุ่งขึ้น ผิดเวลาที่โจทก์ฟ้องไปเพียง ๓ ชั่วโมงเท่านั้น ยังไม่ใช่ข้อสารสำคัญในคดี และเฉพาะคดีนี้เห็ฯได้ชัดว่า วันเวลาที่โจทก์กล่าวในฟ้องไม่ทำให้จำเลยเข้าใจวันเวลาที่ตนถูกกล่าวหาผิด ขั้นพิจารณาจำเลยนำสืบอ้างฐานที่อยู่ตลอดคืนที่โจทก์กล่าวหา-จนรุ่งเช้า มิได้หลงสู้คดีแต่อย่างใด จึงไม่เป็นเหตุถึงกับต้องยกฟ้อง ตามนัยฎีกาที่ ๔๔๓/๒๔๘๙
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
