คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำร้ายพลตำรวจขุ่นตายและต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานเพื่อให้นายปั๋นหลบหนีเท่านั้น จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษรอาญามาตรา ๒๕๑ ตอน ๒ มาตรา ๑๒๐ และมาตรา ๑๕๔ ข้อ ๔ แต่ให้ลงบทที่หนัก คือมาตรา ๒๕๑ ตอน ๒ มีกำหนด ๙ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ ลง ๑ ใน ๓ คงเหลือ ๖ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าผู้ตาย ส่วนศาลล่างวางโทษจำเลยเบาไปไม่สมกับรูปคดีโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกาคัดค้านในข้อกำหนดโทษขึ้นมา จึงไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
