คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา 251 โดยวินิจฉัยว่าจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายคนละ 1 ที ในเวลาเมาสุรา โดยไม่มีสาเหตุต่อกันเป็นการแทงโดยกระทันหันไม่อาจเลือกแทงเอาได้ พิพากษาจำคุกคนละ 10 ปี ลดโทษเพราะรับสารภาพตามมาตรา 59 คงจำคุกคนละ 8 ปี
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยกระทำผิด และวินิจฉัยความผิด ดังนี้"
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ปัญหาต่อไปคงเหลือแต่ว่า จำเลยควรมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาดังโจทก์ฎีกาหรือไม่
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน การเกิดทำร้ายกันก็เนื่องจากจำเลยเมาสุรา แม้ว่าการเมาสุราไม่เป็นข้อแก้ตัวได้ตามกฎหมายดังโจทก์กล่าวก็จริงแต่การเมาสุรานั้นก็ทำให้บุคคลขาดสติสัมปชัญญะไปชั่วขณะหนึ่ง ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกรณีนี้ ซึ่งถ้าจำเลยไม่เมาสุราแล้วก็คงไม่มีการทำร้ายกันขึ้น ศาลฎีกาจึงเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายนายเสริม คดีนี้จำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่านายเสริมให้ถึงตาย ที่ศาลชั้นต้นพิพากษามาถูกต้องแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ จำคุกจำเลย 6 ปี ตาม มาตรา 251, 59
