คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่านายฮั่น แซ่ฉั่นเป็นตัวแทนของจำเลยมีอำนาจในการจัดการเกี่ยวกับกิจการโรงแรมอัญอัญของจำเลย รวมทั้งออกเช็คสั่งจ่ายเงินออกจากบัญชีของโรงแรมด้วย และเช็คฉบับที่โจทก์นำมาฟ้องนี้ก็เป็นเช็คที่นายฮั่งออกให้โจทก์เพื่อชำระหนี้เกี่ยวกับกิจการโรงแรมของจำเลย
จำเลยให้การในศาลชั้นต้น และอุทธรณ์ ฎีกาว่าโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แต่ในเช็คมิได้เขียนลงว่าออกแทนผู้ใด จะให้ผู้ซึ่งไม่มีชื่อในเช็ครับผิดด้วยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 901ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับผิดศาลอุทธรณ์พิพากษายืนแต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ถ้ามิได้มีคำแถลงว่า ลงชื่อในเช็คแทนผู้อื่นแล้วผู้มีลายมือชื่อจะต้องถูกถือว่าเป็นลายมือชื่อส่วนตัว ควรพิพากษายกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อได้ความดังกล่าวข้างต้นแล้วจำเลยก็ต้องรับผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง
