คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ ศาลชั้นต้นรวมพิจารณากับสำนวนนายโป๊ย จำเลย
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ สมคบกันชกต่อยและใช้มีแทน จ.ตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยทั้ง ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าผู้ตายฟังไปเพลง พอเที่ยงคืนจำเลยทั้ง ๒ จุดประทัดโยนเข้าไปที่วงเพลงผู้ตายจึงห้ามจำเลยกลับโตเถียง แล้วนายโป๊ะจำเลยเข้าชกต่อยและกอด จ. ผู้ตายไว้ นายเพ็งจำเลยก็ชักมีดตรงเข้าแทง จ. ๑ ที ถูกใต้กระดูกไหปลาร้าข้างขวาลึกตกใน ปลายมีดตุงข้างหลัง แล้วจำเลยทั้ง ๒ ก็หนีไป จ.อยู่ได้ประเดี๋ยวก็ขาดใจตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเพ็งจำเลยแทงเพียงทีเดียวไม่มีเจตนาฆ่า พิพากษาให้จำคุกนายเพ็งจำเลย ๘ ปี ตาม ก.ม. อาญา ม. ๒๕๑ ส่วนนายโป๊ะจำเลยเชื่อว่าไม่ได้ไปที่เกิดเหตุให้ปล่อยไป
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นการเจตนาฆ่าให้ตายแต่ยังวินิจฉัยไม่ได้ว่านายโป๊ะได้สมคบกับนายเพ็งจำเลยแทง จ. ด้วย พิพากษาแก้ให้จำเลยจำคุกนายเพ็งจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม. ๒๔๙ นายเพ็งจำเลยฎีกา ศาลฎีกา เชื่อข้อเท็จจริงตามศาลล่าง เห็นว่าการที่นายเพ็งจำเลยชักมีดปลายแหลมตรงเข้าแทง จ. ฝ่ายเดียวที่หน้าอกใต้ไหปลาร้า ๑ ที โดยแรงจนปลายมีดไปตุงข้างหลัง ทำให้ จ.ขาดใจ ตายเกือบจะทันทีเช่นนี้เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่นายเพ็งจำเลยเจตนาแทง จ.
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
