คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ในคดีนี้ฟ้องว่า พ.และ ม.จำเลยสมคบกับ ร.แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน ขอรับโฉนดที่ ๑๐๖๕ โดยปกปิดว่าจำเลยเปนสามี อ.เจ้าของที่ดินสำนวนหนึ่ง กับฟ้อง ผ.อีกสำนวนหนึ่งในทำนองเดียวกัน แต่ที่คนละแห่ง (คือโฉนดที่ ๒๙๑๗) ขอให้ลงโทษและทำลายโฉนด จำเลยสู้ว่าไม่ได้ทำผิด และโจทก์ไม่ใช่สามี อ. ศาลเดิมตัดสินว่าโจทก์เปนสามี อ.จริง แต่เรื่องแจ้งความเท็จโจทก์สืบไม่สมให้ ทำลายการโอนแก้เปนชื่อ อ.ตามเดิม ศาลอุทธรณ์กลับให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่นำสืบว่าจำเลยได้ทำผิด กลับไปมุ่งสืบแต่ว่าโจทก์เปนสามี อ.ควรได้รับมฤดกอย่างเดียวจึงตัดสินว่าโจทก์สืบทางอาญาไม่สม ก็ชอบที่จะยกฟ้องทั้ง ๒ สำนวน(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระพรหมปริญญาศาลอุทธรณ์ - นาย+
