คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยวิวาทชกต่อยกันในถนนหลวง นายดำจำเลยได้ทำร้ายเจ้าพนักงานที่เข้าจับกุมและเคยต้องโทษฐานบุกรุกพยายามทำร้ายร่างกายและต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานถูกจำคุก ๒ เดือน แต่ศาลรอการลงอาญาไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๓๓๖(๖) ปรับคนละ ๖ บาท กับลงโทษนายดำจำเลยตาม ม.๑๒๐ อีกกะทง ๑ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๑๐๐ บาท ลดโทษให้จำเลยคนละกึ่ง ๑ คงปรับนายเผือก ๓ บาท จำคุกนายดำ ๕ วัน ปรับ ๕๓ บาท แต่ให้ยกโทษจำสำหรับนายดำตามมาตรา ๔๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ฉะเพาะนายดำว่าไม่ควรยกอาญาจำคุกตาม ม.๔๐ เพราะครั้งก่อนจำเลยก็ทำผิดฐานต่อสู้เจ้าพนักงาน จึงให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๒๐ จำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๑๐๐ บาท เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ ตาม ม.๗๒ ลดโทษกึ่ง ๑ ตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๖ วันปรับ ๖๖ บาท ๖๖ สตางค์ กับให้นำโทษที่รอไว้มาลงแก่จำเลยด้วย จำเลยฎีกาว่าควรยกอาญาจำคุกให้จำเลยและเพิ่มโทษตาม ม.๗๒ ไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าศาลอุทธรณ์ใช้ดุลยพินิจไม่ยกอาญาจำคุกแก่จำเลยนั้นจำเลยฎีกาไม่ได้เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และศาลเพิ่มโทษจำเลยได้โดยอาศัยข้อความใน ม.๔๒ แห่งกฎหมายอาญา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
