คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์หาว่า จำเลยเอาความที่รู้อยู่ว่าเป็นเท็จมาแจ้งต่อผู้พิพากษาเพื่อขอประกันตัวจำเลย โดยกล่าวอ้างในคำร้องว่า จำเลยมีที่ดินสวนผลไม้ 1 แปลงเป็นหลักประกัน ความจริงจำเลยมีที่ดินแต่ไม่ใช่สวนผลไม้ และความกว้างยาวของที่ดินไม่ถูกต้องดังที่แจ้งขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118 จำเลยรับสารภาพไม่ขอต่อสู้ ขอลดหย่อนโทษและขอให้รอการลงอาญาศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 3 เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118 โดยลดกึ่งหนึ่งแล้ว และไม่รอการลงอาญา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีแต่ที่ดินมาแสดงว่าเป็นสวนผลไม้อาจทำให้ผู้สั่งประกันหลงเชื่อในราคาได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องว่า ตนมีสวนผลไม้ แต่ความจริงไม่มี มีแต่ที่ดินเปล่า ศาลเดิม และศาลอุทธรณ์จึงฟังว่าจำเลยแจ้งความเท็จตามข้อหานั้น เป็นการฟังข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ให้ยกฎีกาจำเลย
