เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยให้การเปนพะยานต่อศาลโดยกล่าวว่า "คำให้การของพะยาน (จำเลย) ในชั้นอำเภอไต่สวนนั้นมิใช่เปนความจริง เพราะถูกขุนอักฏรสรสิทธินายอำเภอบังคับขู่เข็ญให้ให้การ " โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาทขุนอักษรสรสิทธิตาม ม.๑๑๖-๒๘๒ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การที่ให้การเปนพะยานในศาลโดยลักษณคำเบิกความเช่นนี้จะว่าเปนหมิ่นประมาทไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระเมธาวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรม ฯ