เนื้อความคำพิพากษา
คดีได้ความว่าจำเลยไปร้องเรียก ห.ที่เรือนนายมา ๆ บอกว่า ห.ไม่อยู่จำเลยยังตะโกนเรียกดัง ๆ อีก ๒-๓ คำ ม.โกรธพูดว่ากูจะนอนแล้วฉวยมีดลงมาที่จำเลยจำเลยร้องว่าอย่าเข้ามา ม.ไม่ฟัง พอห่างกันปรมาณ ๔ วา จำเลยก็ใข้กะสุนยิง ม.๓ ทีถูกตา จมูกแลตามีบาดแผลถลอกฟกซ้ำ แลปรากฎว่าการที่จำเลยหาตัว ห.นั้นก็เพื่อจับ ห.เพราะไม่เสียเงินรัชชูปการ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นพฤติการณ์เป็นการป้องกันตัวพอสมควรกับเหตุตามมาตรา ๕๐
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาบรรยายเหตุผลในข้อกฎหมายว่ากิริยาของจำเลยที่ศาลล่างฟังมานั้นไม่เข้าบทกฎหมายในฐานป้องกันตัว ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่าง
