คำฟ้องและคำให้การ
ศาลแขวงลพบุรี ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๙๕ ให้กักขังจำเลยไว้ ๒ เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ ศาลแขวงสั่งไม่รับอุทธรณ์
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยไม่เข้าข้อยกเว้นตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญา ในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๒๒ จึงให้ยกคำร้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลแขวงพิพากษาลงโทษกักขังจำเลยไว้มีกำหนด ๒ เดือน ไม่ได้ลงโทษจำคุกจำเลย ฉะนั้น จะเลยจะอุทธรณ์ ให้ปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแขวง ๆ ม. ๒๒ ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์สั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยนั้น ชอบแล้ว ให้ยกฎีกาจำเลย