คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเก็บและจำหน่ายขายน้ำมันก๊าศอันเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมกับน้ำมัน ๑ ลิตร์เศษ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๔๘ จำเลยรับว่าจำเลยเป็นพ่อค้าเร่ในวันโจทก์หาจำเลยได้เอาน้ำมันก๊าด ๑ ลิตร์เศษใส่ปี๊บหาบเร่ขายโดยไม่ได้รับอนุญาตจริงโจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่ระบุว่าน้ำมันก๊าศเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม หากฟังว่าเป็นน้ำมันชนิดธรรมดาตามความในมาตรา ๑๘ การเก็บและจำหน่ายไม่ต้องรับอนุญาต คดีนี้โจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าจำเลยเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตจึงไม่ต้องวินิจฉัยถึงข้อนี้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่ามาตรา ๑๘ ไม่ได้ยกเว้นถึงการขายน้ำมันด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ม.๑๘ อยู่ในหมวด ๔ ซึ่งเป็นหมวดว่าด้วยน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับจำหน่ายขาย ฉะนั้นคำว่าจำหน่ายในมาตรา ๑๘ จึง หมายถึงขายด้วยและเห็นต่อไปว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมดังคำวินิจฉัยศาลล่าง และคดีนี้จะยกเอาความในตอนท้ายของมาตรา ๑๘ มาบังคับคดีไม่ได้เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้อง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
