คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตและพยายามฆ่าคนตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖๐, ๒๔๙,และพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๑, ๕๒,
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดนครปฐมพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปี ตามกฎหมายอาญามาตรา ๖๐,๒๔๙ กับปรับอีก ๔๐ บาทตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๕๒
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีอายุเพียง ๑๘ ปี และโดยเหตุผลทั่ว ๆ ไปควรได้รับความปราณีลดโทษ ตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง จึงเจ้าพนักงานแก้ศาลชั้นต้นให้ลดโทษจำเลยกึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๕๙ คง จำคุก ๕ ปี และปรับ ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ยกเหตุนอกขอบเขตต์กฎหมายลักษณอาญา ม. ๕๙ มาลดโทษให้ จำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความตอนท้ายแห่งกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๕๙ ให้อำนาจศาลอย่างกว้าง ๆ ที่จะใช้ดุลยพินิจยกเหตุปราณีลดโทษให้จำเลยตามแต่พฤตติการณ์อันควรแก่กรณีเป็นเรื่อง ๆ ไปสำหรับคดีนี้การที่ ศาลอุทธรณ์ยกเหตุปราณีลดโทษให้จำเลยก็อยุ่ในขอบอำนาจดุลยพินิจแห่งมาตรา ๕๙ ที่จะยกขึ้นได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
