คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามเช็คจำนวน 4 ฉบับ เป็นเงิน326,400 บาท กับดอกเบี้ย 24,480 บาท และดอกเบี้ยอีกร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นสั่งนัดสืบพยานโจทก์แจ้งวันนัดให้จำเลยทราบโดยให้โจทก์นำส่ง โจทก์ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องและมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า ได้มีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยโดยวิธีปิดหมาย โจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2527 ว่า จำเลยไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนดขอให้ศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การแล้วพิจารณาคดีของโจทก์ไปฝ่ายเดียวศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ นัดสืบพยานโจทก์วันที่ 11 ธันวาคม 2527 เวลา 13.30 นาฬิกา แจ้งวันนัดให้จำเลยทราบโดยให้โจทก์นำส่งใน 3 วัน การส่งหมายไม่มีผู้รับโดยชอบให้ปิด วันที่ 7 ธันวาคม 2527 โจทก์ได้ยื่นบัญชีระบุพยานเป็นพยานนำรวม 5 อันดับ และศาลชั้นต้นได้สั่งรับบัญชีระบุพยานของโจทก์ไว้แล้ว ถึงวันนัดสืบพยานโจทก์
เจ้าหน้าที่ศาลรายงานว่าโจทก์ไม่นำส่งหมายนัดสืบพยานโจทก์ให้จำเลยทราบภายในกำหนดที่ศาลสั่งศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง จึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความโจทก์ฎีกาว่า มิได้จงใจทิ้งฟ้อง แต่เชื่อโดยสนิทใจว่าได้วางเงินค่าธรรมเนียมในการส่งหมายและเจ้าหน้าที่ศาลได้ส่งหมายให้จำเลยเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากโจทก์มีคดีมากวางเงินค่าธรรมเนียมในการส่งหมายหลายคดี จึงสับสน ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าการที่โจทก์ไม่มานำส่งหมายนัดให้แก่จำเลยตามคำสั่งศาลจะเป็นโดยสับสนหรือหลงผิดเข้าใจว่าได้วางเงินค่าธรรมเนียมในการส่งหมายต่อเจ้าหน้าที่ศาลเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นการทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 174 (2) ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์ทิ้งฟ้องชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
