คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ที่ค้างแก่โจทก์ และยกฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเสีย.
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ่จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียม ซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาล พร้อมกับอุทธรณ์ตาม ป.ม.วิแพ่งมาตรา ๒๒๔ อุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายที่จะพึงรับไว้ พิจารณาตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๑/๒๔๙๙ และที่ ๑๘๐๖/๒๔๙๒ จึงพิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย จำหน่ายคดีเสียจากสารบบ ความ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาให้รับอุทธรณ์
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ยื่นคำร้องขอวางเงินค่าธรรมเนียมที่จะต้องใช้แก่โจทก์ เป็นเวลาหลังจากที่ศาลอุทธรณ์ได้มีคำ พิพากษาา ทั้งเป็นเวลาพ้นกำหนดอายุความอุทธรณ์นานถึง ๔ เดือนเศษแล้ว คดีไม่มีเหตุที่จะสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลย จึงให้ยกฎีกาจำเลย.
