คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยยังอาจมีและรับไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามยังไม่ได้แปรรูก และไม่มีรอยตราค่าภาคหลวงไว้ใน ครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษ และริบไม้ของกลาง. จำเลยต่อสู้ว่า ฟ้องซ้ำ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ได้ความว่า ไม้ของกลางรายนี้จำเลยได้เคยถูกฟ้องว่า นำเคลื่อนย้ายโดยมิได้รับอนุญาต และ ไม่มีใบเบิกทางของเจ้าพนักงานจำเลยต้องรับโทษ คดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้นอีก หาว่าจำเลยได้กระทำผิด มีไม้หวงห้าม ยังไม่ได้แปรรูกไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตโดยไม่มีตราค่าภาคหลวง ตามวันเวลาเดียว กับที่หาว่าจำเลยกระทำผิดในคดีก่อน
ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นกรรมเดียวกัน เพราะในคดีก่อนความก็ปรากฎอยู่ว่าจำเลยมี ไม้ของกลางไว้ในครอบครองโดยไม่มีตราค่าภาคหลวงอยู่แล้ว แต่โจทก์หาได้ฟ้องร้องในฐานนี้ด้วยไม่ จึงเป็นเรื่องฟ้อง ซ้ำ ต้องห้าม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๓๙ (๔).
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง.
