คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยได้นำอาวุธปืนซึ่งจำเลยได้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายไปมอบให้ ค. ซึ่งเป็นช่างเหล็กทำปลอกเหล็กรัดปืนแทนของเก่าที่ชำรุด ปรากฏว่า ค. ผู้นี้เป็นผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนได้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้วานให้ ค. กระทำผิดกฎหมาย จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญา ม.๖๔ แล พ.ร.บ.อาวุธปืน ม. ๕๒
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม. ๖๔ การใช้หรือวานให้กระทำความผิดนั้นหมายถึงว่าการทีใช้หรือวานให้กระทำนั้น ถ้าผู้ถูกใช้ได้กระทำลงไปแล้วจะต้องเป็นความผิดต่อกฎหมายโดยตรง แต่ในคดีนี้ปรากฎว่าการกระทำของจำเลยมิใช่เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายจึงไม่เป็นการใช้หรือวานให้ ค. กระทำผิดต่อ กฎหมายอย่างใด
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างที่ให้ยกฟ้องโจทก์
