พ.ศ. 2474 ศาลฎีกา
ของตกโดยไม่รู้ตัวแต่รู้ที่ตก คนที่อยู่ในที่นั้นเก็บเอาไป ผิดฐานลักทรัพย์
ได้ความว่า ม.นอนอยู่บนเตียง แลมีคนอื่นรวมทั้ง ข.นั่งอยู่ใกล้เตียงนั้นด้วย ม.เอามือทุบ ฉ.เพื่อล้อกันเล่น เป็นเหตุให้สายสร้อยซึ่งผูกอยู่ที่ข้อมือ ขาดตกลงที่เตียง แต่ ม.ไม่รู้ตัวแ่เข้าใจว่าตกเมื่อทุบ ฉ. ต่อมาปรากฎว่า ข.เก็บเอาสายสร้อยนั้นไป แลเรียกค่าไถ่ ๒๐ บาท แต่ไม่ตกลงกันแล้ว ข.ไม่ยอมคืนให้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑(นล-ศรี-หริศ)หลวงสรอรรถอำนวย - พระสุธรรม ฯ -
องค์แห่งความผิดฐานพยายาม ไขกุญแจเข้าไปในห้องว่างไม่มีคนอยู่โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ถึงในห้องนั้นไม่มีทรัพย์ก็ต้องมีผิดฐานพยายาม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2474เจ้าทรัพย์กับจำเลยแย่งกันทำนา เจ้าทรัพย์หว่านเข้าลงจำเลยถอนทิ้งเสียแล้วเลาเข้าหว่านทับลงไป เจ้าทรัพย์ไม่ว่ากล่าวครั้นเวลาเกี่ยวจำเลยก็มาเกี่ยวเอาไปดังนี้ยังไม่มีผิดฐานลัก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1264/2473พฤตติการณ์อย่างไร เรียกว่าการกระทำผิดขาดตอนกันแล้ว วิธีพิจารณาอาชญา การที่จะวินิจฉัยว่าจำเลยมีผิดฐานชิงหรือปล้นนั้น ในชั้นแรกต้องวินิจฉัยเสียก่อนว่าความผิดฐานลักในตอนแรกกับความผิดในตอนหลังขาดตอนกันแล้…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 983/2473จำเลยถือไม้ตะพดเข้าล้วงเอาทรัพย์ในกะเป๋าเจ้าทรัพย์แล้ววิ่งหนีไปมีผิดฐานลัก หาใช่ฐานชิงทรัพย์ไม่ วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องขอให้ลงโทษฐานปล้น ได้ความว่าลักลงโทษได้ เพราะอยู่ในประเภทเดียวกัน
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
