คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจจัดให้มีการแถมพกและรางวัลด้วยการเสี่ยงโชค โดยวิธีแจกบัตรซึ่งมีเลขสลากล๊อตเตอรี่รัฐบาลในการประกอบการค้าและอาชีพของจำเลย โดยจำเลยแจกบัตรดังกล่าวแก่ผู้ซื้อยาธาตุห้าของจำเลย ๑ บัตรต่อยาธาตุห้า ๑ ขวด หากเลขสลากในบัตรนั้นตรงกับเลขสลากล๊อตเตอรี่ที่ออก ผู้ซื้อมีสิทธิได้รับเงิน ๑ ใน ๒๐ ส่วนของรางวัลล๊อตเตอรี่นั้น ๆ ทั้งนี้โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. การพนัน พ.ศ. ๒๔๓๘ ม.๘,๑๔ จำเลยต่อสู้ในข้อ ก.ม.ว่า การเล่นด้วยการกระทำของจำเลยที่จ่ายบัตรสมณาคุณให้กับผู้ซื้อยาของจำเลยไปนี้ไม่ผิดตาม ก.ม.ที่โจทก์ฟ้อง เพราะไม่ใช่การแถมพก ซึ่งการแถมพกจะต้องเป็นสิ่งของ และไม่ใช่เป็นการเสี่ยงโชคในสินค้านั้น
ๆ ในการกระทำของจำเลยไม่มีการได้เสียระหว่างจำเลยกับผู้ซื้อ ก่อนสืบพยานโจทก์ จำเลยแถลงต่อศาลถึงการกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องว่าในวันเกิดเหตุจำเลยนำยาธาตุห้าไปโฆษณาขายในราคาขวดละ ๔ บาท ซึ่งเป็นราคาขายตามปกติในท้องตลาด การโฆษณาขายนี้เป็นธุระกิจการค้าและอาชีพที่จำเลยทำมานานแล้ว เมื่อมีผู้ซื้อยาธาตุขวดหนึ่ง จำเลยจะแจกบัตรสมณาคุณ ซึ่งมีสลากตรงกับเลขสลากล๊อตเตอรี่ของรัฐบาลให้แก่ผู้ซื้อขวดละ ๑ ฉบับ ล๊อตเตอรี่ฉบับหนึ่งได้แบ่งส่วนผู้ที่มีสิทธิถูกออกเป็น ๒๐ ส่วน ๆ หนึ่งออกเป็นบัตรสมณาคุณ ๑ บัตร ถ้าล๊อตเตอรี่ของรัฐบาลออกจริงกับที่ของผู้ที่ได้รับบัตรสมณาคุณไป ก็มีสิทธิได้รับแบ่งเงินจากจำเลยตามส่วนที่เขียนไว้ข้างหลังบัตรสมนาคุณ มีบางรายที่ถูกรางวัลและมารับเงินจากจำเลยไป ถ้าล๊อตเตอรี่ไม่ถูกรางวัลบัตรสมณาคุณนั้นก็เป็นอันยกเลิกไป โจทก์จำเลยต่างไม่สืบพยาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๘,๑๔ พ.ร.บ.การพนันดังกล่าวให้ปรับ ๑๕๐ บาทตาม ม. ๕๙ ให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๓๐๐ บาท ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์ว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตาม ม.๘ พ.ร.บ.การพนัน
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตาม ม. ๘ พ.ร.บ.การพนัน
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แรกจำเลยปฏิเสธ ต่อมายื่นคำให้การ แต่มิได้ถอนคำรับสารภาพว่าได้กระทำตามที่โจทก์ฟ้อง เป็นแต่ต่อสู้ข้อ ก.ม. แม้ในรายงานพิจารณาที่จำเลยแถลงถึงวิธีการเล่นนั้นก็ไม่มีข้อความที่รับว่าได้กระทำการตามฟ้อง กับแถลงว่าในวันเกิดเหตุจำเลยไปประกาศขายยาธาตุของจำเลย เมื่อมีผู้มาซื้อก็จะแจกบัตรสมณาคุณให้ และแถลงว่าที่เคยทำมาแล้วมีคนถูกรางวัลจำเลยก็จ่ายให้นั้นก็เป็นการกระทำในวันอื่น ดังนี้จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้รับสารภาพว่าได้กระทำการดังที่โจทก์หาในวันฟ้องอันจะเป็นเหตุให้ศาลพิพากษาลงโทษได้ตาม ป.วิ.อาญา ม. ๑๗๖ เมื่อโจทก์ไม่สืบพยาน ก็ชอบที่จะพิพากษายกฟ้องโดยไม่ต้องวินิจฉัยปัญหา ก.ม.ตามที่จำเลยอุทธรณ์
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามคำให้การที่จำเลยยื่นต่อศาลและคำแถลงของจำเลยตามรายงานพิจารณานั้น เห็นได้ว่าจำเลยแถลงรับถึงการกระทำของจำเลยนั้น หมายถึงรับว่าในวันโจทก์หา จำเลยได้กระทำการตามที่โจทก์ฟ้องนั่นเอง เพราะในรายงานก็ปรากฎว่าจำเลยแถลงถึงการกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้อง (ซึ่งในฟ้องก็กล่าวถึงวันที่หาว่ากระทำผิด ) แม้ว่าในวันเกิดเหตุจำเลยได้นำยาธาตุห้าของจำเลยไปโฆษณาขายด้วย แม้จะไม่ได้กล่าวให้ชัดว่าในวันนั้นได้มีการแถมบัตรสมณาคุณในการขายยาก็ดี แต่เป็นที่เข้าใจกันดีอยู่แล้วในข้อนี้ในระหว่างโจทก์จำเลยตลอดจนศาลชั้นต้นผู้พิจารณาว่าคงเหลือปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยแต่ฉะเพาะ ข้อ ก.ม. ตามที่จำเลยต่อสู้เท่านั้น และเห็นว่าการที่จำเลยจัดให้มีการแถมบัตรสมณาคุณแก่ผู้ที่ซื้อยาของจำเลยเช่นคดีนี้ ถือได้ว่าเป็นการแถมพกหรือรางวัลด้วยการเสี่ยงโชค เพราะในบัตรมีหมายเลขสลากตรงกับเลขสลากล๊อตเตอรี่ของรัฐบาล ซึ่งอาจจะถูกรางวัลได้รับเงินตามที่ปรากฎในหลังบัตรนั้นได้ ทำให้ผู้ซื้อยาจากจำเลยมีหวังในการเสี่ยงโชค จำเลยจะขายยานั้นในราคาปกติในท้องตลาดหรือไม่ ๆ สำคัญ เพราะอย่างน้องก็ชวนให้ผู้ซื้อ ๆ โดยหวังรางวัลในการเสี่ยงโชคนั้น ประกอบกับการกระทำของจำเลยเป็นการประกอบกิจการค้าหรืออาชีพ และโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จึงมีความผิดตามโจทก์ฟ้อง พิพากษากลังบังคับลงโทษจำเลยไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
