คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับราชการในตำแหน่งเสมียนตราอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้บังอาจลักธนบัตรชนิดราคาฉบับละหนึ่งร้อยรวม 66 ฉบับ ราคา 6,600 บาท อันเป็นทรัพย์สินของแผนกมหาดไทยจังหวัดเพชรบุรี กรมมหาดไทยกระทรวงมหาดไทย ผู้เป็นนายจ้างของจำเลยซึ่งใช้ในราชการประเภทเงินเดือนของข้าราชการประจำและบำนาญส่วนภูมิภาคและอยู่ในความดูแลรักษาของนายจอมขวัญดี เสมียนตราจังหวัดเพชรบุรี ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 294 และส่งคืนของกลางให้เจ้าทรัพย์ และให้จำเลยใช้ราคาทรัพย์ที่ยังขาดอีก 5,300 บาท จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ลักธนบัตรไปตามฟ้องจริงแต่เห็นว่าแผนกมหาดไทยจังหวัดเพชรบุรี กรมมหาดไทย กระทรวงมหาดไทยมิได้เป็นนายจ้างจำเลย การกระทำของจำเลยไม่มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 294(4) คงมีความผิดตามมาตรา 288 พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุก 1 ปี ของกลางคืนเจ้าทรัพย์ และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 5,300 บาท แก่เจ้าทรัพย์
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยลักทรัพย์ของนายจ้าง ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 294(4), (5)
จำเลยอุทธรณ์คัดค้านในข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยลักธนบัตรไปจริงและฟังว่าเป็นเงินเพื่อใช้สำหรับราชการ จึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294(4)ไม่ใช่ 294(5) พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 294(4) ให้จำคุกจำเลย 2 ปี นอกนี้ยืน โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 294(5) ด้วย และควรลงโทษจำเลยให้หนักกว่าที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษมา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงว่าไม่ผิด ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยลักธนบัตรตามฟ้องไปจริงส่วนข้อที่โจทก์คัดค้านว่าจำเลยควรมีความผิดฐานลักทรัพย์ของนายจ้างตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294(5) ด้วยนั้นเห็นว่าจำเลยนี้รับราชการในตำแหน่งเสมียนตราอำเภอ ประจำอำเภอบ้านแหลมจังหวัดเพชรบุรี นับว่าเป็นข้าราชการโดยได้รับเงินเดือนจากงบประมาณประเภทเงินเดือนไม่อยู่ในฐานะเป็นลูกจ้างของกระทรวงทบวงกรม และไม่มีบทกฎหมายมาตราใดที่จะแสดงว่ากระทรวงทบวงกรมเป็นนายจ้างของข้าราชการเช่นจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ยก มาตรา 294(4) ขึ้นปรับกำหนดลงโทษจำเลยนั้นชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยกฎีกาโจทก์ จำเลย(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดเพชรบุรี
