คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนอันเป็นน้ำสุราที่ขึ้นผิดด้วยกฎหมายไว้ในครอบครองแลได้จำหน่ายน้ำสุรานั้นให้แก่ผู้มีชื่อโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานของให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถื่อนตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ ปรับ ๔๐ บาทลดกึ่ง ๑ เหลือ ๒๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าจำหน่ายนั้นแปลได้ ๒ นัย ๆ ๑ หมายถึงจ่ายแจกแบ่งให้กัน อีกนัย ๑ หมายถึงการซื้อขายกันก็ได้ คดีนี้โจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขาย จึงลงโทษจำเลยฐานขายไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
