คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยเบิกความเท็จและแจ้งให้เจ้าพนักงานจดข้อความอันเป็นเท็จ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๑๗๗, ๑๘๑, ๒๖๗, ๙๐, ๙๑ ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ตามฟ้อง ส่วนข้อกฎหมายก็เห็นว่าฟ้องขาดองค์ประกอบความผิดตามกฎหมายฟ้องโจทก์ จึงไม่สมบูรณ์ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๕๘ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์และจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้กลับคำพิพากษาศาลล่าง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายสำหรับข้อเท็จจริงเป็นอันเสร็จเด็ดขาดแล้ว ฎีกาของโจทก์ในข้อกฎหมายที่ว่า ฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตามกฎหมายแล้วนั้น ศาลฎีกาจะวินิจฉัยไปก็ไม่มีประโยชน์ แม้หากจะฟังว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ ก็ไม่ทำให้โจทก์ได้รับประโยชน์ในคดีนี้ เพราะจะเอาความผิดแก่จำเลยไม่ได้ เพราะไม่เป็นสารแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย
