คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าโจทก์ได้พูดฝากให้จำเลยเลี้ยงโคแทนโจทก์ ๓๙ ตัว แต่โจทก์ได้รับโคคืนไปจากจำเลย ๒๘ ตัว โดยหายไปเสีย ๑๑ ตัว โจทก์จึงฟ้องเรียกราคาโคที่หายเปนเงิน ๑๖๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้จำเลยใช้ราคาโคให้โจทก์ ๑๖๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ระวางโจทก์จำเลยเปนแต่เพียงโจทก์วานให้จำเลยเอาโคไปเลี้ยงเท่านั้น หาใช่เปนการฝากทรัพย์ไม่ ความรับผิดชอบระวางโจทก์จำเลยจึงต้องวินิจฉัยตามหลักเรื่องตัวแทนกับตัวการตาม ม.๘๑๒ แต่โจทก์หานำสืบถึงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิมให้ยกฟ้องโจทก์
