คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า จำเลยขายปลีกสุกรชนิดมันแข็งให้นายล่อนไป ๑ กิโลกรัม ราคา ๒ บาท ซึ่งสูงกว่าที่เจ้าพนักงานกำหนดไว้ ๗๐ สตางค์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่า,ขายโคกระบือแพะแกะและสุกร ๒๔๘๑
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้ว แต่เห็นว่า ระหว่างอุทธรณ์มีพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ ๒๔๘๘ ยกเลิกพระราชบัญญัติ ๒๔๘๑ นั้น และพระราชบัญญัติใหม่นี้ไม่มีบทบัญญัติลงโทษการขายสุกรเกินราคากำหนด ฉะนั้นตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ ต้องใช้กฎหมายที่เป็นคุณแก่จำเลย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์แต่ใช่ ป.วิ.อาญา ม. ๓๙(๕)
