เนื้อความคำพิพากษา
คดี 3 สำนวนนี้คงมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะข้อหาเรื่องฆ่านางคำป้อตายซึ่งศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสอง ตามมาตรา 250(3), 36ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อที่ว่านางคำป้อผู้ตายได้เห็นและจำผู้ร้ายได้หรือไม่ พยานโจทก์จำเลยโต้เถียงกันในเรื่องเดือนมืดหรือหงายในเวลาเกิดเหตุ พยานโจทก์ว่าเดือนหงายสูงพ้นยอดไม้แล้วพยานจำเลยว่าเดือนมืดตามคำพยานได้ความตรงกันว่า เกิดเหตุเวลาประมาณ 20 นาฬิกาของวันแรม 3 ค่ำ เดือน 6 ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าตามวันดังกล่าวดวงจันทร์จะเริ่มขึ้นจากพื้นพิภพ เมื่อเวลาราว20-24 น. ความข้อนี้เป็นหน้าที่ของศาลจะต้องรู้ เพราะเป็นสิ่งที่เป็นไปตามวิสัยธรรมดาของโลกที่รู้กันอยู่ทั่วไป เมื่อเป็นเช่นนี้คำพยานโจทก์ที่ว่า เวลาเกิดเหตุเดือนสูงพ้นยอดไม้แล้ว จึงนับไม่ได้คำพยานโจทก์ก็ไม่มีน้ำหนักพอฟังว่า จำเลยกระทำผิดดังกล่าวหาพิพากษากลับให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
