คำฟ้องและคำให้การ
เรือมาดรายพิพาทในคดีนี้เป็นของจำเลยให้ ท.เช่าไปแล้ว ท.เอาไปขายให้โจทก์โดยจำเลยมิได้ยินยอม จำเลยติดตามไปพบเรือเข้าจึงขอให้เจ้าพนักงานจัดการเอาเรือคืนให้จำเลย โจทก์เห็นว่าโจทก์เป็นผู้ซื้อไว้โดยสุจริต จึงฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าเรือนี้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ แลให้จำเลยส่งเรือคืนหรือใช้ราคา ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าโจทก์ควรได้เรือคืนหรือรับใช้ราคาตามนัยประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๒๙-๑๓๓๒ แลอ้างฎีกาที่ ๗๖๖/๒๔๗๕
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการขายรายนี้หาเข้าด้วยมาตรา ๑๓๒๙ ไม่ เพราะผู้ขายมิได้ได้ทรัพย์มาโดยนิติกรรมอันเป็นโมฆียะ แลที่โจทก์ว่าการซื้อขายได้ทำกันต่อกรมเจ้าท่าซึ่งเทียบด้วยท้องตลาดแห่งการขายเรือ เห็นว่ากรมเจ้าท่ามิใช่เป็นท้องตลาดสำหรับซื้อขายเรือกัน ส่วนคำพิพากษาที่อ้างนั้นเป็นปัญหาเกี่ยวกับการจำนำ แลเรื่องค่าไถ่ ไม่ตรงกับรูปคดีนี้จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลล่าง
