คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยก่อให้ผู้อื่นกระทำผิดด้วยการใช้และยุยงส่งเสริมให้นายน้อยฆ่าและต่อสู้ขัดขวางนายนิรันดร์เจ้าพนักงานป่าไม้ซึ่งกระทำการตามหน้าที่ตรวจยึดจับกุมรถยนต์บรรทุกไม้โดยผิดกฎหมายซึ่งนายน้อยเป็นผู้ขับขี่โดยจำเลยสั่งให้นายน้อยขับรถยนต์ชนนายน้อยได้ขับรถยนต์ชนนายนิรันดร์จนล้มลงข้างถนนแต่การกระทำไม่บรรลุผลจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา289,80,84,138คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่41ลงวันที่21ตุลาคม2519ข้อ4
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา138,289,80,84การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักตามมาตรา289,80ประกอบประมวลกฎหมายอาญามาตรา52จำคุกตลอดชีวิต
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่านายนิรันดร์ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานป่าไม้กับพวกได้ตรวจพบไม้แปรรูปผิดกฎหมายบนรถยนต์บรรทุกจำเลยขอร้องไม่ให้เจ้าพนักงานป่าไม้จับกุมแต่เจ้าพนักงานป่าไม้ไม่ยินยอมจำเลยจึงสั่งคนขับรถยนต์บรรทุกให้ขับรถไปโดยพูดด้วยว่าใครขวางชนเลยซึ่งคนขับรถบรรทุกก็ปฏิบัติตามคำสั่งของจำเลยโดยขับรถหลบหนีไปเป็นเหตุให้รถยนต์บรรทุกเฉี่ยวชนนายนิรันดร์ซึ่งยืนขวางทางอยู่นายนิรันดร์ได้รับบาดเจ็บโดยมีแผลถลอกที่หลังมือซ้ายข้อมือตะโพกซ้ายและหลังกับมีรอยช้ำตามขาและลำตัวการกระทำของคนขับรถยนต์บรรทุกเป็นการพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่และการกระทำของจำเลยเป็นการใช้หรือยุยงส่งเสริมให้ผู้อื่นกระทำความผิดจำเลยซึ่งเป็นผู้ใช้ให้กระทำความผิดจึงต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
