คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 4 , 5 , 6 , 10 , 12 , 15 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 , 83 , 91 ริบของกลางและจ่ายเงินสิบบนนำจับตามกฎหมาย
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ โดยรองอธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูงเขต 1 รักษาการแทนอธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูงเขต 1 ซึ่งได้รับมอบหมายจากอัยการสูงสุด รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 4 ทวิ , 5 , 10 , 12 (2) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 , 83 , 90 ให้จำคุกคนละ 4 เดือน ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้จ่ายสินบนนำจับนั้น เนื่องจากศาลมิได้สั่งปรับจำเลยทั้งสองจึงจ่ายสินบนตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 ไม่ได้ ให้ยกคำขอของโจทก์ในส่วนนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...แม้ในโพยไม่ระบุชื่อผู้แทงแต่ก็ได้ระบุจำนวนเงินที่แทงไว้ แสดงว่ามีผู้แทงซึ่งเป็นผู้ร่วมเล่นแล้ว แม้โพยบางฉบับจะไม่มีจำนวนเงินที่แทงก็ตาม การที่จำเลยทั้งสองมีโพยการแข่งขันฟุตบอลที่มีคนแทงพนันและยังไม่มีคนแทงพนัน พฤติการณ์เช่นนี้ส่อแสดงว่าจำเลยทั้งสองเป็นเจ้ามือรับกินรับใช้ในการทายผลการแข่งขันฟุตบอลต่างประเทศตามโพยที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดมาตามฟ้อง แม้โจทก์จะไม่ได้ระบุในใบคำขอท้ายฟ้องว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามมาตรา 4 ทวิ มาด้วย แต่โจทก์ก็ได้บรรยายไว้ในคำฟ้องแล้วว่า จำเลยทั้งสองบังอาจลักลอบเล่นการพนันทายผลฟุตบอล อันเป็นการพนันนอกเหนือจากที่ได้กล่าวไว้ในมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน
พ.ศ.2478 ทั้งนี้มิใช่การพนันที่ระบุชื่อไว้ในกฎกระทรวงและไม่อนุญาตให้เล่น ได้เล่นพนันทรัพย์สินกันโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยจำเลยทั้งสองเป็นเจ้ามือรับกินรับใช้ในการเล่นทายผลการแข่งขันฟุตบอลต่างประเทศหลายทีม โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมาย การบรรยายฟ้องของโจทก์ดังกล่าวเป็นการบรรยายความผิดของจำเลยทั้งสองครบองค์ประกอบของมาตรา 4 ทวิ แล้ว ฎีกาของจำเลยทั้งสองทุกข้อล้วนฟังไม่ขึ้น ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองมานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
