เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเก็บแร่ดีบุก ๓๒๕ กิโลกรัม ๖๕๐ กรัม ซึ่งเป็นแร่ที่จำเลยร่อนได้ เมื่อ พ.ศ.๒๔๗๒ , ๒๔๗๓ ไว้ที่เรือนของตนเอง โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยตั้งสถานที่เก็บแร่โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าตามข้อเท็จจริงเช่นนี้ จำเลยยังไม่มีความผิดตาม ม.๒๐ แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมการทำเหมืองแร่ พ.ศ.๒๔๗๔ นั้นเมื่อเทียบตัวบทภาษาอังกฤษกับภาษาไทยแล้วจะเห็นได้ว่าตาม ม.๒๐ นั้นจำเลยจะมีผิดเมื่อได้ตั้งสถานที่พิเศษเพื่อเก็บรักษาแร่ การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณ ม.๒๐ ข้างต้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
