คำฟ้องและคำให้การ
ในชั้นบังคับคดียึดทรัพย์จำเลยเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่า ทรัพย์ที่ยึดคือ ที่ดินและเรือนเป็นของผู้ร้องโดยซื้อจากจำเลยโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ได้จดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว ปรากฎว่าการร้องขัดทรัพย์นี้ ผู้ร้องมอบอำนาจให้นายสินเป็นผู้มาร้องแทน ต้นฉบับใบมอบอำนาจที่ผู้ร้องส่งศาลมีพยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือ ๒ คน แต่สำเนาใบมอบอำนาจฉบับที่ส่งแก่โจทก์นั้น มีพยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือผู้ร้องเพียงคนเดียว โจทก์คัดค้านว่าใบมอบอำนาจไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ใบมอบอำนาจเช่นนี้ใช้ได้ตามกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องสำเนาฟ้องนี้ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วว่า คำฟ้องก็เป็นคำฟ้อง สำเนาฟ้องก็เป็นสำเนาฟ้อง หาใช่ว่าสำเนาฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องไม่ เมื่อสำเนาผิดไป อยากได้สำเนาที่ถูกต้อง ก็ให้นำส่งให้ใหม่ก็ได้ ต้องถือฉบับที่ยื่นต่อศาลเป็นฉบับที่ถูกต้อง ปรากฎตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๕๗/๒๔๙๒
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
